بناب شهر دوچرخه ایران

دوچرخه برای اولین بار قبل از جنگ جهانی دوم، به عنوان وسیله ای تفریحی و گران قیمت به ایـران آورده شـد. امـا به تدریج جدای از وسیله تفریح، به عنوان وسیله کار نیز عمومیت یافت. بعد از پایان جنگ جهانی و به علت کـاهش قیمـت دوچرخه، واردات آن افزایش یافت و به عنوان یک وسیله نقلیه اهمیت زیادی پیدا کـرد.

شهرستان بناب به دلیل اینکه یک شهرستان هم‌ سطح بوده دوچرخه در این شهر بهترین وسیله تردد برای مردم از گذشته تا به امروز بوده و به طور مستمر از آن استفاده می‌کنند، به‌ طوری‌که دوچرخه برای پدران پیر در این شهر جای عصای دستی برای سهولت در رفت‌ وآمد و وسیله بازی برای بچه‌ها است. دوچرخه سواری در این شهر سن و سال نمی‌شناسد. از نوجوان ۱۲ ساله گرفته تا پیرمرد ۸۰ ساله، حداقل یک دوچرخه دارد و با آن در شهر تردد می‌کند.دوچرخه برای مردم بناب به دلیل کم هزینه بودن و سرعت بالا نسبت به پیاده‌گردی اهمیت دوچندانی داشته و به دلیل محبوبیت این وسیله نقلیه، حالت همگانی به خود گرفته است.این حجم از بهره‌گیری از دوچرخه در بناب باعث شده تا بناب به "شهر دوچرخه ایران" مشهور شده و در سطح کشور بناب را با این عنوان بشناسند.

از سال 1375 همایش دوچرخه سواری در شهر بناب برگزار می شود. بنیان‌گذار این همایش، رئیس تربیت بدنی وقت بناب در سال ۱۳۷۵، آقای حاج محمد میرزادوست، شهردار سابق بناب می‌باشد. بیست و چهارمین همایش دوچرخه سواری در تابستان 1404، در شهر بناب برگزار گردید.